Paps en Mams

Het is inmiddels al bijna een maand geleden dat mijn ouders op bezoek zijn geweest in Athene. Dat is juist leuk, want dat geeft ons de kans om weer eens terug te denken aan die fantastische dagen.

Mijn ouders kwamen op 8 december rond 12 uur op het vliegveld van Athene en daar ging ik ze dus ophalen. Het was leuk om mijn ouders weer eens te zien en geëmotioneerde oogjes bewezen dat het wederzijds was. Voor pap was ik daar een beetje verbaasd over maar dat bleek een oogontsteking te zijn :-P.

Anyway, daarna heb ik ze even naar hun hotel gebracht en moest daarna meteen door naar mijn Grieks cursus. In die tijd konden mijn ouders een rustig aan doen en de omgeving verkennen. It goes without saying dat daar wat terrasjes en drankjes mee gapaard waren. En met een blauwe hemel, en een temperatuur die tegen de 20 aanhing was het vast en zeker genieten. We hadden afgesproken dat ik hun na de Grieks cursus samen met Sharmaine op zou halen en dat we dan wat gingen wandelen en eten.

Terwijl ik me al aan het verheugen was op de 'Bandit's Lamb' ( een heerlijk lamstoofpotje) had Sharmaine toch andere dingen aan haar hoofd. Voor haar was het natuurlijk 'Meet the parents' en dat schijnt toch heel erg spannend te zijn. Dat bleek achteraf reuze mee te vallen, maar ja, ik heb ook coole ouders dus dat had ik haar ook van te voren kunnen vertellen. Ow wacht, dat had ik ook gedaan, maar dat had weinig effect.

We gingen eerst even naar de hotelkamer om daar de verlaatte sinterklaascadeautjes in ontvangst te nemen. Chocolade letters, pepernoten, pindarotsjes, stroopwafels, dropjes en gedichtjes. Vervolgens inderdaad wat gewandeld, gedronken, gegeten, weer wat gedronken en toen was het toch al gauw 11-12 uur.

De volgende ochtend gingen we met zijn 3e 'even'shoppen alvorens ik weer met mijn handen vol plastic draagtassen naar de Grieks cursus moest. Mijn ouders gingen die middag naar het Olympisch stadion en op een of andere manier is dat toch dé plek om leuke foto's te maken

Op dag 3 gingen we naar het vissershaventje van Pireas. Daar hadden we eerst even wat rondgelopen

en daarna lekker van de zon en het uitzicht genoten onder het genot van een cappuccino.

Vanaf het centrum begon de lange, zware maar wel mooie voettocht naar de top van de lycabettus heuvel. Zowel onderweg naar,

Op de laatste dag zijn we natuurlijk ook nog naar de Akropolis geweest. Daar konden we een paar uur voor uittrekken en natuurlijk weer wat plaatjes schieten.

We sloten deze fantastische dagen uiteraard af met een wijntje en wat te eten!
Pap en Mam, nogmaals bedankt voor deze gezellige dagen!
en voor de nieuwe kleren,
en voor de dropjes en pepernoten etc.
en voor 4 dagen uit eten

ps, vergeet niet ook de foto albums te bekijken, daarin staan meer foto's dan in mijn verhaal
laters

owja Lars, wist je dat naast Van Persie, ook Huntelaar in topvorm is ? :P Nu nog hopen dat op zijn minst een van hen deze vorm tot het EK vast kan houden

Happy New Year !

Ik wens alle lezers van mijn blog een gelukkig nieuwjaar en het allerbeste voor 2012!

ow ja, ik heb ook nog een blog !

Hmm.. laat ik anders nog eens een verhaaltje posten!.

Zo'n 4 weken geledenben ik met een groep naar het stadje Nafplio geweest. Nafplio is een gezellig stadje met smalle straatjes en kleurrijke gebouwen en heel veel terrasjes. Dit stadje, dat ooit de hoofdstad was van modern Griekenland, is gebouwd rondom een kasteel uit middeleeuwen. Dit kasteel ligt bovenop een berg/ enorme rots langs de kust.

-Voordeel: Goed (mooi) uizicht over zowel zee als land, makkelijk te verdedigen.
-nadeel: Je moet eerst 1000 trappen oplopen om bij de ingang te komen om vervolgens ook in en rond het kasteel te moeten traplopen en klimmen. En de hele verdedigingsvesting is enorm qua omvang. Na een uur lopen naar, in, op en rondom het kasteel hadden de meesten het wel gezien. Ik was zelf de interesse nog niet verloren dus was nog zeker een half uur alleen op pad gegaan. Vervolgens alle 1000 trappen weer naar beneden ,nog iets gedronken op een terrasje en toen de bus terug naar Athene gepakt. (om onbekende reden kan ik geen foto's van Nafplio invoegen, maar ze staan wel in mijn fotoalbum )

Een week later stond een 3-daagse trip naar Sparta op de planning. Jullie kennen vast allemaal de historie van Sparta. Zo niet, dan zal de film 300 ( overigens een waar gebeurd verhaal ) jullie geheugen wel opfrissen. Dat leek me wel interessant om van dichtbij te zien en daarom samen met Roel en Eero besloten om te gaan. Na een busreis van 4 uur en een tussenstop in Corinthe (bekend van..... zie foto )

kwamen we aan bij ons hotel in Sparta. Aangezien we 3 uur eerder dan de oorspronkelijke vertrektijd vertrokken waren, maar er verder geen aanpassing in het oorspronkelijk programma waren gemaakt hadden we een aantal uren extra vrije tijd in Sparta. Normaal gesproken zou dat relaxed zijn maar in Sparta zelf is helaas geen hond te doen. We wisten wel dat er niet veel van het 'grote'Sparta uit de oudheid over zou zijn, maar we hadden toch wel iets van een bewaard gebouw verwacht. Wij vonden alleen heel veel losse stenen, die ooit een gebouw gevormd hadden.

Gelukkig konden we wel nog genieten van het uitzicht.

In het moderne Sparta was niet veel meer te zien. De straten waren verlaten (iedereen was werken), en de terrasjes waren leeg. Sparta bestaat eigelijk vooral uit sinaasappelbomen

en olijfbomen

Gelukkig beperkte de trip zich niet tot alleen de stad Sparta en gingen we ook naar andere plekjes in de buurt.

Mystras
De tweede dag gingen we naar Mystras, wederom een middeleeuws kasteel op een berg met een stadje er omheen gebouwd.

In tegenstelling tot Naflpio is dit stadje niet meer bewoond. In tegenstelling tot Sparta waren de gebouwen wel bewaard gebleven. Voor deze excursie hadden we zelfs een echte gids erbij! (jeeej! ). Minpuntje was echter, dat deze gids beter Frans kon spreken dan Engels en toen ze vroeg of ze het in Frans mocht doen riepen al die irritante Fransen (ongeveer de helft van alle deelnemers) natuurlijk keihard OUI, OUI, OUI! Dat de rest er dan niets van kon verstaan kon hun natuurlijk geen reet schelen, maar ze zouden het wel voor ons vertalen. Fransen zijn echt 'the most annoying people ever'. Als individu zijn ze eigenlijk allemaal best leuk en aardig maar zodra ze met een groep zijn zonderen ze zich af en dan kunnen andere landen oprotten. Fransen spreken ook nooit Engels tegen elkaar als ze in een 'gemengde groep'zijn, zodat de rest van de groep geen idee heeft waarover ze het hebben. Toen we aankwamen kwam de gids met haar tweede teleurstellende opmerking: we gingen niet naar het kasteel zelf. De gids ( een vrouw van bijna 70 jaar ) was er van overtuigd dat wij Erasmus studenten meer interesse zouden hebben in de geschiedenis van het dorp en al die kerken die erin stonden ( ongeveer 10) dan in het kasteel zelf, dat er vanaf het dorp ( zo'n 100 meter lager gelegen dan het kasteel) best leuk uit zag.

Het dorp was eigenlijk ook best interessant om te zien,

maar de gids bleef maar doorlullen over al die kerkjes en aangezien het in het Frans was stonden/zaten we er maar wat bij. Gelukkig konden we dan wel meer van het lekkere weer genieten. Of in Roel's geval bijslapen :P

Uiteindelijkgingen Roel, Eero en ik maar even zelf op pad. Ondanks het feit dat we toch echt al officieel volwassen zijn en dat er in principe maar een pad naar de uitgang leidde was de gids toch bang dat we zouden verdwalen en kwam ze ons letterlijk achterna gerend om ons tegen te houden. Dat kon ons eigenlijk vrij weinig schelen dus waren we even later toch sneaky achter haar rug om alvast doorgelopen. Uiteindelijk weer bij de groep aangesloten, nog wat oninteressante verhaaltjes aangehoord en toen naar de uitgang gelopen. Daar stond ons nog een verassing te wachten. De burgemeester van Sparta kwam ons persoonlijk verwelkomen en blijkbaar was ons bezoek zo bijzonder dat de lokale televisieploeg aanwezig was. We werden geïnterviewd maar de journalist kon alleen de woorden : 'do you like Greece'? Dus dat was ook wel redelijk snel achter de rug. Voordat we terug naar het hotel gingen waren we nog gestopt in een gehucht om daar tussen de sinaasappel bomen iets te eten en te drinken. 'S avonds was niet echt iets gepland dus waren we met een groep 'niet-Fransen' op een hotel kamer gaan zitten met wat drank. Vervolgens een poging gedaan om nog te gaan stappen, maar aangezien er maar liefs 2 hele barretjes in Sparta zijn zaten deze bomvol en dus waren we maar weer omgedraaid.

Monemvasia

Enigszins teleurgesteld over de eerste 2 dagen gingen we naar onze laatste excursie: Monemvasia Monemvasia is voor de verandering een middeleeuws dorp gebouwd rondom een kasteel, dat voor de verandering boven op een berg/rots ligt.

Het verschil met vorige plaatsen is dat de kleine middeleeuwse huisjes nog bewoond zijn door (vooral) restaurant/winkel houders.

Het dorp is prachtig en het kasteel is, ondanks het feit dat er nog maar weinig van over is, zeer indrukwekkend.

Het bijzondere aan Monemvasia, is dat de verdedigingsveste maar voor een klein deel bestaat uit muren die door de mens gebouwd zijn. Het zijn vooral de rotsen en het moeilijk begaanbare terrein dat het aanvallen van deze plek moeilijk maakt. Omdat alles in originele staat gelaten wordt, moest er dan ook flink wat geklommen worden om überhaupt bovenop de rots te komen. Opvallend, en misschien kenmerkend voor Griekenland, is dat er nergens hekken of afzettingen zijn en dat mensen er nergens op gewezen worden dat ze wel eens te pletter zouden kunnen vallen als ze ergens een verkeerd stapje zetten.

Zo kan je over rotsen klimmen terwijl er 10 centimeter verder een 100 meter diepe afgrond is.

Niet alleen het dorpje was prachtig om te zien maar ook de omgeving is wel wat foto's waard.

Uiteindelijk hebben we nog bij een van de restaurantjes wat gegeten en daarna met de bus terug naar Athene. Monemvasia is echt de moeite waard en maakte de tot zover telleurstellende trip meteen goed.

Na 3 dagen lang in dorpjes rondgelopen te hebben merkten we, bij aankomst in Athene, toch echt wel dat er echt een smog-probleem is. Gevoelsmatig wordt bij een diepe ademhaling slecht 70% van je longen gevuld met zuurstof en de andere 30% uitlaatgassen ed. En je kunt ook veel minder ver kijken.

Voor de rest is het leven tegenwoordig echt 'dagelijks'geworden. Het aantal stapavonden per week is gedaald naar (gemiddeld) 2, en er moet langzaam daadwerkelijk iets aan studie gedaan worden ( :O ) !!

Zoals jullie waarschijnlijk wel door hebben lig ik een beetje achter met mijn blog. Inmiddels zijn pap en mam al hier geweest. Dat was heel leuk maar daar vertel ik jullie een andere keer over. En dit weekend komt Mondo voor een kleine week nog op bezoek. Ik hoop voor m dat ie stroopwafels mee neemt anders komt ie er niet in :P

Ow ja, voordat ik afsluit wil ik er nog even inwrijven dat het hier zonnig en gemiddeld 17 graden is en dat ik overdag in een t-shirt rondloop ! MUHAHAHA! Dromen jullie maar over een witte kerst

Yo Bro!

Zoals de meesten van jullie wel al weten kreeg ik vorige week bezoek van mijn grote (lees: kleine) broer. Hij kwam donderdag rond 12.20 aan op het vliegveld dus ik zorgde netjes dat ik er ruim op tijd ( 12.19 ) was. Ik had mijn eerste slok espresso (die had ik wel nodig) nog niet op en daar kwam Lars met zijn enorme ***koffer aan. Voordeel was wel dat die koffer voor de helft gevuld was met mijn winterkleding ( die hier vooral 's nachts zeker nodig is ) en...... drop en pepernoten ! .... nice ouwe !

Na ongeveer een uur met de trein/metro en nog zo'n 10 minuten om de beurt het koffer te slepen kwamen we aan bij mijn appartement. Na een korte rondleiding en even rustig aan doen heb ik hem de omgeving van mijn appartement laten zien ( waaronder, het park, die universiteit en mijn vaste koffiehuisje )

Vervolgens vertrokken we samen met Roel richting de haven van Pireas om kaartjes te kopen voor Olympiakos Pireas tegen 'Grieks braggelteam uit Kreta' Nu we toch daar waren ook maar even een halte verder gereisd richting de haven zelf. Helaas stopte de metro niet in het gedeelte met alle jachten en vissersbootjes maar daar waar alle veerponten lagen. Het duurde dus ook niet lang voordat we de metro terug naar huis pakten en even een 'powernap' deden. Vervolgens in ons vaste souvlaki barretje wat gegeten en wat drank ingekocht ter voorbereiding van het feestje dat op de planning stond.

Ik wilde Lars zijn eigen Erasmus periode laten herbeleven dus nam ik hem mee naar een Erasmus feestje. De pre-party bij medestudenten thuis was erg gezellig en veel beter dan de werkelijke party. In Gazi was alles zo vol dat we als grote groep overal geweigerd werden. Daardoor bleef iedereen op straat hangen of gingen ze in kleine groepjes ergens naar binnen. Niet echt gezellig dus na eerst een pita kalimaki ( souvlaki zonder stokje ) te nuttigen zijn we naar huis gegaan.

De vorige ochtend werden weom half 9 's ochtend wakker gemaakt door mijn huisbaas (Theo), die toevallig de periode dat Lars er was het balkon kwam opknappen. Aangezien mijn andere huisgenoten hun deur gebarricadeerd ( zij wisten wel dat Theo kwam ) hadden moest hij toch echt door mijn kamer naar het balkon. Ondanks het ongewenst bezoek zijn we toch nog maar even blijven liggen. Eigenlijk waren we van plan 's ochtends naar het centrum te gaan vanwege de nationale feestdag ( nee-dag: in 1940 weigerde de toenmalig Griekse minister militaire doorgang te geven aan Mussolini door slechts met het woord 'ochie!' (nee) antwoord te geven op het Italiaanse ultimatum ) Maar volgens mijn huisbaas was er hier niks te doen ( de grote militaire parade was in een andere stad ) en wij geloofden hem op zijn woord. Omdat die dag alles dicht was zijn we dan toch maar naar het centrum gegaan om te kijken of er nog wat gaande was en hier en daar nog wat te laten zien.

Omdat het lekker weer was besloten we om te voet te gaan en ondanks ik wel eens vaker te voet was geweest wist ik niet precies de weg. Het werd dus natte vinger werk. Op een gegeven moment kwamen we uit bij een aantal grote, mooie gebouwen. Ondanks ik geen flauw idee had wat voor gebouwen het waren (achteraf bleek het een universiteit te zijn )hadden we toch maar wat foto's gemaakt.

Vervolgens herkende ik waar we waren en zijn we via het centrum door gelopen naar de Akropolis en omringende archeologische vindplaatsen. Daar natuurlijk wat modellenfoto's geschoten :P !

Vervolgens kwamen we per toeval Sharmaine en haar moeder tegen ( die ook op bezoek was )en zijn we samen met hen en Roel en Stefania in ons vaste restaurantje uit gaan eten. 'S nachts na een gezellig drankspelletje met Roel, Eero, en Captain Morgan weer naar een Erasmus feestje geweest. Daar kunnen we helaas weinig over na vertellen dus dan zal het wel een super goede avond geweest zijn.

De volgende ochtend had mijn huisbaas enigszins rekening gehouden met ons programma en kwam hij pas om 10.30 aanzetten. Met een lichte kater moesten we onszelf een aantal keren knijpen om te geloven dat het geen droom was, maar dat er echt 5 kleine kinderen door ons appartement aan het rennen waren. Theo had namelijk zijn kinderen meegenomen. Huisgenoot Jules was daar niet zo blij mee, maar na 5 keer achter elkaar alleen de woorden 'what the fuck' genoemd te hebben ging hij toch maar weer terug naar bed.

Overdag met zn 2e wezen shoppen en 's avonds stond de wedstrijd van Olympiakos op de planning. Roel kwam er vlak voor vertrek achter dat hij niet kon dus ging stand-in en semi-huisgenoot Eero met ons mee. Ondanks het feit dat de tegenstander het niveau van UOW 4 had en het dus geen belangrijke wedstrijd was liep het stadion toch nog goed vol met vooral in het rood geklede supporters. De Olympiakos supporters zijn heel fanatiek en hebben de hele wedstrijd door gesprongen en gezongen. Pas nadat Olympiakos tegen het einde van de wedstrijd een 2-0 voorsprong door 2 knullige tegentreffers uit handen gaf werd het gezang vervangen door keihard boegeroep!

We sloten deze avond af in een waterpijp barretje met dezelfde mensen waarmee we uit waren gaan eten 2 dagen eerder.

Op zondag gingen we naar het oud Olympisch stadion (panathinaiko) en vervolgens, na even wat gegeten te hebben in het centrum naar de lycabettus Hill, de hoogste heuvel van Athene. Hierover zeggen beelden meer dan woorden.

Ow ja!,
Tussendoor wilden we nog even langswippen bij de Tempel van Zeus. Nadat we aan een groepje agenten de weg gevraagd hadden deelden ze ons mee dat er toch echt niks te zien was behalve 3 zuilen! Maarja, voor studenten is het gratis dus zijn we er toch nog even naartoe geweest.

'S avonds waren we uitgenodigd bij Sharmaine thuis om te eten en om de beurt onze haren te laten knippen door haar moeder, die zo vriendelijk was om haar kappersspullen mee te nemen vanuit Nederland. We gingen niet al te laat naar huis en dus kon Lars alvast zijn koffers inpakken voor de zijn vertrek een nacht later.

Op maandag gingen we vol grootse verwachtingen naar het Olympisch complex dat was gebouwd voor de Olympische spelen van 2004. Eenmaal daar aangekomen bleek het hele complex een grote verlaten boel. Alle stadions, die toen honderden miljoenen euro's gekost hadden waren afgedankt en zaten onder de graffiti. Behalve een groepje verdwaalde japanners waren we de enigen daar. Er was ook geen mogelijkheid om de stadions van binnen te bekijken en alleen de oplucht stadions waren te betreden, omdat de ingangen amateuristisch waren gebarricadeerd met simpele hekjes. Echt zonde van al het geld en hier had Griekenland toch wel iets meer mee kunnen doen.

Vervolgens we gingen we naar een groot overdekt winkelcentrum met 4 etages dat een metrostation verder lag. Hier nog wat geshopt maar omdat 90% van de winkels alleen vrouwenkleding verkocht waren we ook hier geen uren gebleven. Daarna thuis nog wat rustig aangedaan (lees potjes Fifa gespeeld ) en vervolgens als afsluiter naar een Irish Pub geweest. Vervolgens heb ik Lars met de taxi bij de vliegveldbus afgezet en na een afscheidsknuffeltje begon het dagelijkse leven weer.

Broer(tje) ! bedankt voor 4 geweldige dagen !

Stakingen

Hey iedereen!

Jullie krijgen vast hier en daar wat mee op het nieuws over de situatie in Griekenland. Op tv worden alleen de ergste situaties uitgezonden en daardoor lijkt alles veel erger dan het is. Daarom ben ik hier om het echte verhaal te vertellen !

De redenen voor de protesten!
Hoewel iedereen in Griekenland lijdt onder de economische crisis zijn er 2 groepen die de meeste redenen hebben om te protesteren tegen de huidige situatie: De studenten en mensen in de publieke sector.

studenten
De studenten protesteren vooral omdat ze geen toekomst perspectief hebben in Griekenland, en dat vele gratis diensten m.b.t. studie opeens betaald moeten worden. Vanwege de grote werkloosheid (tussen de 20 en 30%) zijn de lonen hier erg laag. Terwijl de kosten van het levensonderhoud hier ongeveer gelijk zijn aan die in Nederland verdient een fulltime starter zo'n €500 per maand. Omdat er wel duizenden dezelfde baan willen kan een baas hier harde eisen stellen. Ze hebben dan ook schijt aan contracten en arbeidsvoorwaarden en ze nemen de persoon aan die bereid is om elke dag een aantal uren onbetaald over te werken zonder over het contract te zeuren. Als je dat uittelt werk je dan zo'n 60 uur per week voor € 500 per maand. Je kunt je voorstellen dat je dat na 4 jaar universitaire opleiding wat aan de lage kant vindt. Het grote probleem voor Griekenland in de toekomst, is dat elke student zijn geluk in andere landen gaat zoeken.

Publieke sector
De publieke sector is een van de grootste veroorzakers van het hele gebeuren rondom de EU en de verplichte bezuinigingen. Het probleem begon velen jaren terug toen corrupte politici mensen banen aanboden in ruil voor hun stem. Als bij de volgende verkiezing een andere partij won werd iedereen ontslagen en vervangen door nieuwe stemmers. Om dit tegen te gaan werd er een wet aangenomen die ervoor zorgt dan mensen uit de publieke sector niet meer ontslagen mogen worden. Echter ging het ruilen van stemmen voor een baan gewoon door, met als resultaat dat er steeds meer en meer mensen werden aangenomen terwijl ze eigenlijk totaal overbodig zijn. Deze mensen kregen allemaal gewoon betaald en dat zorgt voor grote kosten. Onder toezicht van de EU moet de Griekse regering dit nu aanpakken. In eerste instantie door de lonen te halveren ! Vandaar de stakingen van de afgelopen tijd. Nu willen ze de wet aanpassen zodat de werknemers wel ontslagen kunnen worden. Vele duizenden zullen dan hun baan verliezen en dat geeft nog meer reden tot protest.

Een van de grootste stakingen aller tijden

Afgelopen week vond daarom de grootste staking aller tijden plaats in Griekenland. Bijna alle sectoren in Griekenland staakten tegelijk en honderdduizenden gingen naar het parlementsgebouw om te protesteren.
Waar ik woon krijg je weinig mee van alle stakingen behalve die van het openbaar vervoer, de universiteit, de winkels, de banken en de Griekse rd4. Maar gevaarlijke situaties doen zich hier niet voor.
Het vuilnis werd 2 weken lang niet opgehaald en dat zorgde ervoor dat de straten er heel netjes bijlagen (ahum)

Met zo'n grote indrukwekkende staking in de buurt kan je natuurlijk niet zomaar thuis blijven!
Daarom besloten we om alles maar even van dichtbij te gaan bekijken.

Zo'n 10 minuten van het parlementsplein kwamen we de eerste sporen van de protesten tegen.
De betogers hadden een creatieve manier gevonden om van het vuilnis af te komen

Al snel merkten we aan onze ogen en ademhaling dat er al flink wat traangas was gespoten voordat we aankwamen. Gelukkig werd er als toerist goed voor ons gezorgd door Griekse omstanders en kregen we een middeltje dat we rond onze ogen moesten smeren.

Ook moesten we iets voor onze mond houden om te kunnen ademen.

Hoe dichter bij we kwamen, hoe drukker het werd en we kregen steeds meer last van het traangas. Maar omdat we de echt vastbesloten waren om naar het parlementsplein te gaan waren we toch maar doorgelopen.
Eenmaal aangekomen om het plein konden we er maar kort van genieten want op dat moment escaleerde het.

hier kwamen we net aan, het was nog redelijk rustig

Ik kan het nog navertellen ;)

School started :(

De dag na Mykonos moesten we ons inschrijven op de universiteit. Ja mensen....... de universiteit was open !!!! Na een bezetting van een maand dachten de Angry Greeks dat het wel eens tijd werd om hun examens te maken. De examen periode zal enkele weken duren en daarna gaan ze de universiteit waarschijnlijk weer innemen. Anyway, voorlopig kunnen we er wel in en dus konden we ons ook inschrijven en dergelijke.

Tijdens de inschrijvingsdag kwam toch wel de zwakte van Griekenland naar voren...... ze hebben een organisatie vermogen van 0! Ik zal jullie even proberen uit te leggen hoe de inschrijving verlopen is.
Enkele dagen van te voren kregen we een email dat we ons op maandag konden inschrijven bij ons departement. Het departement waarin je zit werd random toegewezen. Ik zit bijvoorbeeld in het departement van Marketing terwijl ik geen enkel marketing vak heb :). In die mail stond ook duidelijk, dat we een kopie van ons paspoort mee moesten nemen, en het origineel van je zorgverzekeringpas. Iedereen had dat dus netjes gedaan en ging naar het kantoor van ons departement. Hier zat één vrouw, die alle inschrijvingen met de hand regelde. Het is vast niet, dat ze niet met computers om kunnen gaan,.............. maar ze hebben er geen !!!! Je kunt je eventueel voorstellen dat het wel lang gaat duren als je ongeveer met 50 man in de rij staat. Dat duurde ook nog langer, omdat bleek dat we niet het origineel van de zorgverzekeringpas moesten hebben, maar een kopie. Iedereen die aan de beurt was kwam daar dus achter en moest eerst een kopie laten maken. De vrouw was zo netjes om te wachten tot je terug kwam en vond het niet nodig om alvast de volgende inschrijving te behandelen, of om de rest alvast een kopie te laten maken. Uiteindelijk kreeg je een pasje, en 3 documenten met Griekse tekst en een handtekening of een stempel. Elk document had je nodig voor een ander pasje te kunnen halen. Hiervoor moest je weer gemiddeld een half uur per pasje in de rij staan, wat documenten in het Grieks invullen en ondertekenen. Uiteindelijk krijg je 4 pasjes, een student ID card, een restaurantcard, een ov-kaart en een sportkaart.

De positieve dingen aan Griekenland :P
1: Maaltijden ( ontbijt, lunch en avond eten ) op de Universiteit zijn gratis ! Ik eet er bijna dagelijks want het scheelt niet alleen zo'n 8 euro per dag. En............. je hoeft ook niet af te wassen :D
2: Professoren komen gemiddeld een kwartier tot half uur te laat, dus waarom zou ik dan netjes op tijd zijn?
3: Professoren willen ons best helpen om boeken sneaky te kopiëren in plaats van te kopen.
4: Het niveau is over het algemeen lager dan in Nederland, om er ook nog iets van op te steken heb ik vooral advanced vakken gekozen. Deze vakken bieden enigszins uitdaging en zijn daarom ook geschikt voor materstudenten. Ik zit zelf nog in mijn bachelor maar als iemand makkelijk studiepunten voor zijn Master wilt halen raad ik hem/haar toch aan naar Athene te komen, want je krijgt dan gewoon dezelfde vakken als bachelor studenten.
Helaas zijn de vakken vanaf volgende week wel met verplichte aanwezigheid. Elk vak heeft een college per week van 3 uur! Ik heb in totaal 5 vakken dus 15 uur per week valt dan nog wel mee.

Zo, nu lig ik nog maar 2 weken achter! De rest zal ik binnenkort proberen te posten!

Mykonooooooooos!

Hey luitjes!
Ik merk dat ik enkele weken achter lig met mijn blog dus het wordt wel weer eens tijd om wat verhaaltjes te delen

De dag na mijn laatste blog ben ik samen met 150!!! andere Erasmus studenten op een 4 daagse trip geweest naar het eiland Mykonos ( niet te verwarren met het gelijknamig restaurant in landgraaf ) We zouden per bus vertrekken om 5 uur 's ochtends en we mochten écht niet te laat komen. Maar omdat het in Griekenland over het algemeen niet heel erg nauw wordt genomen met de tijd vertokken we dus pas ongeveer 30 min later richting de haven waar een grote veerpond ons stond op te wachten. De reis zou ongeveer 5 uur duren maar gelukkig was het schip wel redelijk van luxe voorzien en het uitzicht over de zee vanaf het dek was wel een mooie ervaring op zich. (zie foto's)

Aangekomen in Mykonos werden we per bus naar ons hotel gebracht. Het hotel bestond uit meerdere gebouwen met elk zo'n 6 kamers. Ik deelde een kamer met mijn 2 huisgenoten Roel en Jules en Semi-huisgenoot Eero ( hij is meer bij ons dan in zijn eigen appartement ). 4 mannen op een kamer..... je kunt je enigszins voorstellen met welke lucht ik elke ochtend (middag ) wakker werd.

Mykonos staat bekend als party eiland maar dat zou je als je het ziet totaal niet zeggen. Het oogt als een typisch Grieks eilandje met hele smalle straatjes en alleen maar kleine witte huisjes waar de lokale dorpelingen gezellig op straat zitten. Maar wat niet opvalt, is dat er in deze straatjes toch wel heel veel discotheken liggen die je van buiten niet herkend omdat het ook gewoon witte gebouwen zijn.
Verder kan ik geen speciale dingen vertellen over dit eiland. Het programma zag er elke dag hetzelfde uit. Uitslapen tot 1 uur, 2 uur verzamelen om met de bus naar het strand te gaan. Daar werden allerlei drankspelletjes gespeeld op het strand ( biertjes atten in combinatie met koprollen maken raad ik jullie overigens af ). Vervolgens ging iedereen naar huis om te douchen, ergens iets te eten en dan nog even snel wat drankjes doen voordat we met de hele groep op stap gingen. Ruimte voor culturele tripjes was er om 9 uur 's ochtends, maar hoewel ik wel vol motivatie mijn wekker zette kwam het er toch uiteindelijk niet van ( heeft waarschijnlijk iets te maken met het feit dat je dan net pas in bed lag ). Na dit schema 4 dagen te hebben gevolgd was het voor weinig mensen een probleem om het grootste deel van de boottocht terug naar Athene in slaapmodus uit te dienen.

Intro week and the days after

Hallo beste lezers,
De introweek zit er al enkele dagen op maar ik ben er nog steeds niet helemaal van bijgekomen. Ik zal in het kort vertellen wat we zoal gedaan hebben.
dag 1
In mijn laatste verhaal had ik al verteld dat we overdag spelletjes gedaan hebben. 's avonds zijn we met de hele Erasmus groep naar een bar geweest die voor ons was afgehuurd. Hier hadden we, met de inwoners van metsovou ( zo heet ons appartement ) en nog 2 anderen (een Fin, een Nederlandse) traditioneel op z'n Hollands de bar gesloten.
dag 2
De middag activiteit was een speurtocht door de stad Athene, maar met een kater in combinatie met 33 graden was dit niet heel erg ideaal. Je kreeg overigens een groepje toegewezen zodat niet iedereen elkaar al kende. In mijn groepje zat een Duits koppel dat al een kind van 3 had ! Ze dan moesten ook iets eerder weg om haar van de kinderopvang op te halen, tot zo ver hun Erasmus leven.
's avonds was Buddy night! Alle buddy's kwamen hier samen om, als ze dat nog niet gedaan hadden, elkaar te ontmoeten en eventueel voor te stellen aan mensen die dezelfde buddy hebben. Vervolgens werd er tot in de laatste uurtjes Karaoke gedaan .Om er nog een schepje bovenop te doen zijn we met een kleine groep doorgegaan naar Gazi. Dit is hét stapcentrum van Athene en de clubs zijn hier de hele nacht open.
dag 3
Voor deze dag stond het Akropolis museum op de planning. Omdat ik 's ochtends pas thuis kwam van het in dag 2 genoemde Gazi, en mijn biologische klok al in de ochtendmodus was had ik geen oog dicht gedaan. Aangezien ik nog altijd naar t museum kan gaan had ik maar besloten een dagje thuis te blijven en een begin te maken aan de grote schoonmaak van t huis.
Vervolgens zijn we begonnen aan een voettocht naar de hoogste heuvel van Athene om daar, onder het genot van een aantal biertjes ( dit keer Mythos, wat ook prima te drinken is ) de zonsondergang te bekijken. Echter had de organisatie zich verkeken op de afstand, en de helling van de route in combinatie met nog steeds zo'n 30 graden. We kwamen daarom pas aan toen de zon al onder was.
Om de teleurstelling van het missen van zonsondergang te verwerken zijn we dan toch maar weer naar Gazi gegaan
Dag 4
Op deze wederom zonnige dag hadden we met een groepje besloten dat we beter op eigen initiatief naar het strand konden gaan dan in de volle zon de Akropolis heuvel te belopen. Hier konden we lekker relaxen om vervolgens fit naar de Trafficlight party te kunnen gaan. Het idee was dat iedereen een groen, geel, of rood shirt aan zou doen om zo je 'bezetstatus' te kunnen tonen, maar uiteindelijk was het maar 5 % dat daadwerkelijk een van deze kleuren aan had. Dit weerhield ons er niet van om er weer een mooie avond van te maken en wederom als laatste te eindigen.
Dag 5
De laatste dag stond het strand wel in de planning. De organisatie had volleyballen en beachtennis meegenomen en dan komen mijn kinderinstincten toch wel weer boven water. Er was voor de rest geen nachtactiviteit geplanned dus zijn we met een groepje van 8 man naar een gezellig restaurantje geweest, waar we allerlei Griekse gerechtjes besteld hadden om ze vervolgens in kleine porties te verdelen. Toen we thuis kwamen was onze 2e Franse huisgenoot al gearriveerd. Ook met hem kunnen we het heel goed vinden dus wat dat betreft hebben we echt geluk qua huisgenoten.
Een grappig verhaal is dat we bijna niet zo gelukkig waren met onze huisgenoot. Onze huisbaas kwam namelijk een van deze dagen met een 40 jarige vrouw ons appartement naar binnen. Al zag ze er heel onverzorgd uit en rook ze niet zo fris gingen we er toch maar van uit dat het z'n vrouw was. Toen hij haar echter de leegstaande kamer liet zien en de vrouw ons over het appartement begon te vragen begonnen er toch hier en daar wat alarmbelletjes te rinkelen. Op de Griekse manier ( met een babbeltje ) heb ik de huisbaas vriendelijk, doch dringend verzocht haar niet deze kamer te geven met in eerste instantie als reden dat we alleen Erasmus studenten willen. 10 minuten later kwam de huisbaas terug om ons te vertellen dat ze toevallig ook een Erasmus student was, en dacht dat daarmee het probleem wel opgelost zou zijn. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat we haar toch liever niet willen en als oplossing zouden we zelf een nieuwe huisgenoot zoeken. Hij kwam zelf met een Italiaanse jongen waarmee hij ook contact had gehad. We zochten hem op facebook en zagen dat het een stereotype Italiaanse mode macho was. We kwamen vervolgens op het strategische idee om hem via het facebookprofiel van Victoire (onze huisgenote ) te benaderen om zo zijn ego te strelen. Het duurde ook niet lang voordat hij een super enthousiast berichtje terug stuurde dat hij de kamer wilde hebben. Hij is nu inmiddels 2 dagen hier en zijn Engels is vrij waardeloos. Hij heeft namelijk nooit Engels les gehad en heeft zich alles zelf moeten leren. We hebben hem verzekerd dat ie over een maand toch wel redelijk goed Engels kan praten. Vandaag is zijn niveau ten opzichte van gisteren toch al met 300% gestegen dus dat schiet wel op.

Stakingen en protesten
Hoewel er dagelijks stakingen en protesten plaatsvinden hadden we er tot gisteren weinig last van ondervonden. Gisteren staakte zowel het openbaar vervoer als de taxi's dus besloten we om (ongeveer n half uur )naar het stadscentrum te lopen. Redelijk belangrijke bijkomstigheid was wel dat op het zelfde moment een grootschalig studentenprotest plaatsvond. Gelukkig was het dit keer een vreedzaam protest dus konden we als toerist gewoon over straat lopen terwijl links van ons duizenden Angry Greeks met gasmaskers stonden en rechts van ons een linie ME met zware bepakking en gasgranaten. In het stadscentrum zelf konden we de demonstratie bekijken alsof het een carnavals optocht was en we hebben ook even tussen de massa gestaan voor het parlementsgebouw. Totdat een Griek ons vertelde dat het elk moment uit de hand kon lopen zijn we toch maar weggegaan, we hebben er verder niets van meegekregen.
Vandaag wilden we eigenlijk weer naar het strand gaan maar omdat ook vandaag het Ov en de taxi's staken maken we er maar een rustdag van.
Ps, nog even geduld voor de foto's, we delen namelijk alle foto's onder elkaar en ik wacht nog op een aantal.