Hmm.. laat ik anders nog eens een verhaaltje posten!.

Zo'n 4 weken geledenben ik met een groep naar het stadje Nafplio geweest. Nafplio is een gezellig stadje met smalle straatjes en kleurrijke gebouwen en heel veel terrasjes. Dit stadje, dat ooit de hoofdstad was van modern Griekenland, is gebouwd rondom een kasteel uit middeleeuwen. Dit kasteel ligt bovenop een berg/ enorme rots langs de kust.

-Voordeel: Goed (mooi) uizicht over zowel zee als land, makkelijk te verdedigen.
-nadeel: Je moet eerst 1000 trappen oplopen om bij de ingang te komen om vervolgens ook in en rond het kasteel te moeten traplopen en klimmen. En de hele verdedigingsvesting is enorm qua omvang. Na een uur lopen naar, in, op en rondom het kasteel hadden de meesten het wel gezien. Ik was zelf de interesse nog niet verloren dus was nog zeker een half uur alleen op pad gegaan. Vervolgens alle 1000 trappen weer naar beneden ,nog iets gedronken op een terrasje en toen de bus terug naar Athene gepakt. (om onbekende reden kan ik geen foto's van Nafplio invoegen, maar ze staan wel in mijn fotoalbum )

Een week later stond een 3-daagse trip naar Sparta op de planning. Jullie kennen vast allemaal de historie van Sparta. Zo niet, dan zal de film 300 ( overigens een waar gebeurd verhaal ) jullie geheugen wel opfrissen. Dat leek me wel interessant om van dichtbij te zien en daarom samen met Roel en Eero besloten om te gaan. Na een busreis van 4 uur en een tussenstop in Corinthe (bekend van..... zie foto )

kwamen we aan bij ons hotel in Sparta. Aangezien we 3 uur eerder dan de oorspronkelijke vertrektijd vertrokken waren, maar er verder geen aanpassing in het oorspronkelijk programma waren gemaakt hadden we een aantal uren extra vrije tijd in Sparta. Normaal gesproken zou dat relaxed zijn maar in Sparta zelf is helaas geen hond te doen. We wisten wel dat er niet veel van het 'grote'Sparta uit de oudheid over zou zijn, maar we hadden toch wel iets van een bewaard gebouw verwacht. Wij vonden alleen heel veel losse stenen, die ooit een gebouw gevormd hadden.

Gelukkig konden we wel nog genieten van het uitzicht.

In het moderne Sparta was niet veel meer te zien. De straten waren verlaten (iedereen was werken), en de terrasjes waren leeg. Sparta bestaat eigelijk vooral uit sinaasappelbomen

en olijfbomen

Gelukkig beperkte de trip zich niet tot alleen de stad Sparta en gingen we ook naar andere plekjes in de buurt.

Mystras
De tweede dag gingen we naar Mystras, wederom een middeleeuws kasteel op een berg met een stadje er omheen gebouwd.

In tegenstelling tot Naflpio is dit stadje niet meer bewoond. In tegenstelling tot Sparta waren de gebouwen wel bewaard gebleven. Voor deze excursie hadden we zelfs een echte gids erbij! (jeeej! ). Minpuntje was echter, dat deze gids beter Frans kon spreken dan Engels en toen ze vroeg of ze het in Frans mocht doen riepen al die irritante Fransen (ongeveer de helft van alle deelnemers) natuurlijk keihard OUI, OUI, OUI! Dat de rest er dan niets van kon verstaan kon hun natuurlijk geen reet schelen, maar ze zouden het wel voor ons vertalen. Fransen zijn echt 'the most annoying people ever'. Als individu zijn ze eigenlijk allemaal best leuk en aardig maar zodra ze met een groep zijn zonderen ze zich af en dan kunnen andere landen oprotten. Fransen spreken ook nooit Engels tegen elkaar als ze in een 'gemengde groep'zijn, zodat de rest van de groep geen idee heeft waarover ze het hebben. Toen we aankwamen kwam de gids met haar tweede teleurstellende opmerking: we gingen niet naar het kasteel zelf. De gids ( een vrouw van bijna 70 jaar ) was er van overtuigd dat wij Erasmus studenten meer interesse zouden hebben in de geschiedenis van het dorp en al die kerken die erin stonden ( ongeveer 10) dan in het kasteel zelf, dat er vanaf het dorp ( zo'n 100 meter lager gelegen dan het kasteel) best leuk uit zag.

Het dorp was eigenlijk ook best interessant om te zien,

maar de gids bleef maar doorlullen over al die kerkjes en aangezien het in het Frans was stonden/zaten we er maar wat bij. Gelukkig konden we dan wel meer van het lekkere weer genieten. Of in Roel's geval bijslapen :P

Uiteindelijkgingen Roel, Eero en ik maar even zelf op pad. Ondanks het feit dat we toch echt al officieel volwassen zijn en dat er in principe maar een pad naar de uitgang leidde was de gids toch bang dat we zouden verdwalen en kwam ze ons letterlijk achterna gerend om ons tegen te houden. Dat kon ons eigenlijk vrij weinig schelen dus waren we even later toch sneaky achter haar rug om alvast doorgelopen. Uiteindelijk weer bij de groep aangesloten, nog wat oninteressante verhaaltjes aangehoord en toen naar de uitgang gelopen. Daar stond ons nog een verassing te wachten. De burgemeester van Sparta kwam ons persoonlijk verwelkomen en blijkbaar was ons bezoek zo bijzonder dat de lokale televisieploeg aanwezig was. We werden geïnterviewd maar de journalist kon alleen de woorden : 'do you like Greece'? Dus dat was ook wel redelijk snel achter de rug. Voordat we terug naar het hotel gingen waren we nog gestopt in een gehucht om daar tussen de sinaasappel bomen iets te eten en te drinken. 'S avonds was niet echt iets gepland dus waren we met een groep 'niet-Fransen' op een hotel kamer gaan zitten met wat drank. Vervolgens een poging gedaan om nog te gaan stappen, maar aangezien er maar liefs 2 hele barretjes in Sparta zijn zaten deze bomvol en dus waren we maar weer omgedraaid.

Monemvasia

Enigszins teleurgesteld over de eerste 2 dagen gingen we naar onze laatste excursie: Monemvasia Monemvasia is voor de verandering een middeleeuws dorp gebouwd rondom een kasteel, dat voor de verandering boven op een berg/rots ligt.

Het verschil met vorige plaatsen is dat de kleine middeleeuwse huisjes nog bewoond zijn door (vooral) restaurant/winkel houders.

Het dorp is prachtig en het kasteel is, ondanks het feit dat er nog maar weinig van over is, zeer indrukwekkend.

Het bijzondere aan Monemvasia, is dat de verdedigingsveste maar voor een klein deel bestaat uit muren die door de mens gebouwd zijn. Het zijn vooral de rotsen en het moeilijk begaanbare terrein dat het aanvallen van deze plek moeilijk maakt. Omdat alles in originele staat gelaten wordt, moest er dan ook flink wat geklommen worden om überhaupt bovenop de rots te komen. Opvallend, en misschien kenmerkend voor Griekenland, is dat er nergens hekken of afzettingen zijn en dat mensen er nergens op gewezen worden dat ze wel eens te pletter zouden kunnen vallen als ze ergens een verkeerd stapje zetten.

Zo kan je over rotsen klimmen terwijl er 10 centimeter verder een 100 meter diepe afgrond is.

Niet alleen het dorpje was prachtig om te zien maar ook de omgeving is wel wat foto's waard.

Uiteindelijk hebben we nog bij een van de restaurantjes wat gegeten en daarna met de bus terug naar Athene. Monemvasia is echt de moeite waard en maakte de tot zover telleurstellende trip meteen goed.

Na 3 dagen lang in dorpjes rondgelopen te hebben merkten we, bij aankomst in Athene, toch echt wel dat er echt een smog-probleem is. Gevoelsmatig wordt bij een diepe ademhaling slecht 70% van je longen gevuld met zuurstof en de andere 30% uitlaatgassen ed. En je kunt ook veel minder ver kijken.

Voor de rest is het leven tegenwoordig echt 'dagelijks'geworden. Het aantal stapavonden per week is gedaald naar (gemiddeld) 2, en er moet langzaam daadwerkelijk iets aan studie gedaan worden ( :O ) !!

Zoals jullie waarschijnlijk wel door hebben lig ik een beetje achter met mijn blog. Inmiddels zijn pap en mam al hier geweest. Dat was heel leuk maar daar vertel ik jullie een andere keer over. En dit weekend komt Mondo voor een kleine week nog op bezoek. Ik hoop voor m dat ie stroopwafels mee neemt anders komt ie er niet in :P

Ow ja, voordat ik afsluit wil ik er nog even inwrijven dat het hier zonnig en gemiddeld 17 graden is en dat ik overdag in een t-shirt rondloop ! MUHAHAHA! Dromen jullie maar over een witte kerst